விஞ்ஞானம் மார்க்கத்திற்கு ஒருபோதும் முரணானது அல்ல; அதனைக் கற்பதும் ஹராம் அல்ல. விஞ்ஞானம் என்பது உலகத்தின் இரகசியங்களை ஆராய்ந்து உண்மைகளைக் கண்டறியும் ஒரு துறையாகும். ஆனால், 1950-களுக்குப் பிறகு ''சயின்டிஸம்'' (Scientism) என்ற பெயரில், எல்லாவற்றிற்கும் விஞ்ஞானம்தான் அடிப்படை என்றும், இறை மறுப்புக் கொள்கையை (Atheism) நியாயப்படுத்துவதற்காகவும் ஒரு தவறான போக்கு உருவாக்கப்பட்டது. இதனை இஸ்லாம் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது.
அல்குர்ஆன் வசனங்களுக்கு விஞ்ஞானத்தின் அடிப்படையில் மட்டும்தான் விளக்கம் தேட வேண்டும் என்று நினைப்பது மிகவும் தவறான அணுகுமுறையாகும். உதாரணமாக, "இரண்டு கடல்களை அல்லாஹ் ஒன்றோடு ஒன்று சந்திக்க விட்டிருக்கிறான், அவற்றுக்கிடையே ஒரு திரை இருக்கிறது" என்ற வசனத்திற்கு, எங்கோ ஒரு மூலையில் இரண்டு வெவ்வேறு நிறங்களில் உள்ள கடல்கள் சந்திப்பதாகத் தேடிப் போய் தவறான விளக்கங்களை அளிக்கின்றனர். உண்மையில் அந்த வசனம், உலகெங்கும் உள்ள ஆற்று நீருக்கும் (இனிப்பு) கடல் நீருக்கும் (உவர்ப்பு) இடையிலான இயற்கையான வேறுபாட்டையே குறிக்கிறது. ஆறுகளும் கடல்களும் சந்திக்கும் இடங்களில் இந்த வேறுபாட்டை நாம் சாதாரணமாகவே காண முடியும்.
அதேபோல, ஒரு யூத விஞ்ஞானி இத்தாவுடைய (3 மாத கால) சட்டத்தை விஞ்ஞான ரீதியாக ஆராய்ந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றார் என்று பரப்பப்படும் செய்திகள் அனைத்தும் முற்றிலும் கட்டுக்கதைகளாகும். அல்குர்ஆன் என்பது முற்றுமுழுதாக ஒரு விஞ்ஞானப் புத்தகமல்ல; அது மனித வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டும் இறைவேதமாகும். "நான் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தேன்" என்று எந்தவொரு மனிதனாலும் ஒரு புத்தகத்தை எழுதி உலகத்திற்குச் சவால் விட முடியாது. இதுவே அது இறைவேதம் என்பதற்கான மிகப்பெரிய அத்தாட்சியாகும். எனவே, தேவையற்ற கற்பனையான விஞ்ஞான விளக்கங்களை அல்குர்ஆனில் திணிப்பதையோ, ''சயின்டிஸம்'' என்ற சிந்தனையையோ நாம் முற்றுமுழுதாகத் தவிர்க்க வேண்டும்.