தூய்மையான அகீதாவை (இறைநம்பிக்கையை) முறையாகப் புரிந்து வாழக்கூடிய ஒரு முஃமினுக்கு, அல்லாஹ் இந்த உலகத்தில் ஒரு நல்ல வாழ்க்கையையும் (ஹயாத்தன் தையிபா), மறுமையில் மிக அழகான கூலியையும் வழங்குவதாக அல்குர்ஆனில் (சூரா அந்-நஹ்ல்: 97) வாக்களிக்கிறான். சரியான அகீதா உள்ளத்தில் பதிந்துவிட்டால், உலகத்தின் சோதனைகளிலும் சந்தோஷங்களிலும் ஒரு மனிதன் நிதானமாகச் செயல்படுவான்.
ஈமானின் ஆறு கிளைகளைப் படிப்பதால் கிடைக்கும் பயன்கள்:
1. மலக்குமார்களை ஈமான் கொள்ளுதல்: இதன் மூலம் இறைவனின் மகத்தான சக்தியையும் பலத்தையும் நாம் உணர்கிறோம். 600 இறக்கைகளைக் கொண்ட ஜிப்ரீல் (அலை), மற்றும் பைத்துல் மஃமூருக்குள் தினமும் 70,000 மலக்குகள் செல்வது போன்ற பிரம்மாண்டங்கள் அல்லாஹ்வின் வல்லமையைக் காட்டுகின்றன. மேலும், மலக்குகள் அடியார்களைப் பாதுகாப்பவர்களாகவும், நல்ல செய்திகளைச் சொல்பவர்களாகவும் இருப்பதால் அவர்கள் மீது நமக்கு ஒரு அளப்பரிய நேசம் உண்டாகிறது.
2. வேதங்களை ஈமான் கொள்ளுதல்: அடியார்களை வழிகெடுப்பிலிருந்து பாதுகாத்து நேர்வழி காட்டுவதற்காக, அந்தந்த மக்களின் மொழிகளிலேயே அல்லாஹுத்தஆலா வேதங்களை அருளியுள்ளான். இது அல்லாஹ் அடியார்கள் மீது வைத்துள்ள பெருங்கருணையையும் (ரஹ்மத்), அவனது நுட்பமான அறிவையும் (ஹிக்மத்) வெளிப்படுத்துகிறது. இதற்காக நாம் அல்லாஹ்வுக்கு அதிகமதிகம் நன்றி செலுத்துகிறோம்.
3. தூதர்களை ஈமான் கொள்ளுதல்: மக்களிடம் இறைச்செய்தியைக் கொண்டு போய்ச் சேர்ப்பதையே தமது வாழ்நாள் லட்சியமாகக் கொண்டு வாழ்ந்து மரணித்தவர்கள் தூதர்கள். தூதுத்துவம் என்பது வெறுமனே ஒரு கௌரவமல்ல, அது ஒரு பெரும் சுமை மற்றும் பொறுப்பு. இந்த தியாகத்தை உணரும் போது தூதர்கள் மீது நமக்கு எல்லையில்லா அன்பும் நேசமும் உண்டாகிறது.
4. மறுமை நாளை ஈமான் கொள்ளுதல்: இது மனிதனை இறைவனுக்குக் கட்டுப்பட்டு நடக்கத் தூண்டுகிறது. உலகத்தில் நாம் எதை இழந்தாலும் அல்லது அநியாயங்களுக்கு உட்பட்டாலும், மறுமையில் அதற்கான நீதி மற்றும் கூலி கிடைக்கும் என்ற சிந்தனை மனிதனுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய ஆறுதலைத் தருகிறது. மற்றவர்களுக்கு அநியாயம் செய்வதிலிருந்தும் இது மனிதனைத் தடுக்கிறது.
5. கழா கத்ர் (விதி) ஈமான் கொள்ளுதல்: கத்ர் மீதுள்ள நம்பிக்கை மனிதனுக்கு மிகப்பெரிய நிம்மதியைத் (ராஹத்) தருகிறது. நமக்கு ஒரு சோதனை நடந்தால் அது "ஏற்கனவே ஏட்டில் எழுதப்பட்டதுதான்" என்ற புரிதல் வருவதால், மனிதன் விரக்தி அடைந்து தற்கொலை போன்ற முடிவுகளுக்குச் செல்ல மாட்டான். அதேபோல, ஒரு பெரிய வெற்றி கிடைத்தால், அது அவனது திறமையால் மட்டுமே வந்தது என்ற பெருமை மற்றும் அகம்பாவம் அவனுக்கு ஏற்படாது.
ஷெய்க் முஹம்மது பின் சாலிஹ் அல்-உஸைமீன் (ரஹ்) அவர்கள் ஹிஜ்ரி 1404 இல் எழுதிய "அகீதத் அஹ்லுஸ் சுன்னா வல் ஜமாஅத்" என்ற சுருக்கமான நூல் இந்த அடிப்படைகளை மிக அழகாக விளக்குகிறது.