மத்ஹபைக் கட்டாயம் பின்பற்ற வேண்டுமா (தக்லீத் செய்ய வேண்டுமா) அல்லது அதனை முற்றுமுழுதாகத் தவிர்க்க வேண்டுமா?

மத்ஹபுகளைப் பொறுத்தவரை சமூகத்தில் இரண்டு வடிவங்கள் உள்ளன. இந்த இரண்டையும் நாம் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்:

1. சமூக வடிவம் (தக்லீத் வெறி):
குர்ஆன், சுன்னாவைப் புறக்கணித்துவிட்டு, தாங்கள் பின்பற்றும் மத்ஹபில் உள்ளதை மட்டுமே பிடிவாதமாகப் பின்பற்றுவது. ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸைக் காட்டினாலும் "அது எங்கள் மத்ஹபில் இல்லை" என்று கூறி குர்ஆன் சுன்னாவை மறுப்பது, மேலும் மத்ஹப் வெறியோடு ஊர் பகிஷ்காரம் செய்வது, திருமணம் முடித்துத் தர மறுப்பது போன்றவை இஸ்லாம் வன்மையாகக் கண்டிக்கும் வழிகேடாகும். இந்த குருட்டுப் பக்தியை (தக்லீதை) நாம் அறவே ஒழிக்க வேண்டும்.

2. அறிவியல் வடிவம் (கல்வி முறை):
குர்ஆன், சுன்னாவின் அடிப்படையில் கடந்த கால இமாம்கள் (ஷாஃபி, ஹனஃபி, மாலிக், ஹம்பலி) செய்த ஆய்வுகளை, இஸ்லாமியச் சட்டக் கலையை (ஃபிக்ஹை) ஒரு மதரஸாவில் படிப்பது, மாணவர்களுக்கு அடிப்படையாகக் கற்றுக் கொடுப்பது மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரு கல்வி முறையாகும். இதைப் படித்து வளரும் ஒரு மாணவர், பின்னர் குர்ஆன், சுன்னா ஆதாரங்கள் அடிப்படையில் சரியைக் கண்டறிந்து பின்பற்றுவார். இதில் எவ்விதத் தவறும் இல்லை.

தக்லீத் எப்போது அனுமதிக்கப்படும்?
எந்தச் சூழ்நிலையிலும் ''தக்லீத்'' (ஆதாரம் தெரியாமல் கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றுவது) என்பது மார்க்கத்தில் தடுக்கப்பட்டதே. எனினும், ஒரு பாமரரோ அல்லது மொழி அறிவு இல்லாத ஒருவரோ தாமாகவே ஆய்வு செய்ய முடியாத நிர்ப்பந்த நிலையில் (இஜ்பாரி), நம்பகமான மார்க்க அறிஞரிடம் கேட்டு, அவர் சொல்லும் ஆதாரத்தின் அடிப்படையில் பின்பற்றுவது தவிர்க்க முடியாத தக்லீத் ஆகும்; இது குற்றமாகாது. ஆனால் தக்லீதைப் போற்றி வளர்ப்பது மிகப்பெரிய வழிகேடாகும். இயன்றவரை குர்ஆன், சுன்னாவின் ஆதாரங்களை அறிந்து பின்பற்றும் ஆர்வத்தையே ஒரு முஸ்லிம் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.