தனது மகளை ஒருவருக்குத் திருமணம் முடித்து வைத்து, அதற்கு நிபந்தனையாக அவருடைய மகளை (அல்லது சகோதரியை) தனது மகனுக்குத் திரும

பொதுவாக, "என் மகளை உனக்குத் தருகிறேன், உன் மகளை எனக்கு (அல்லது என் மகனுக்கு)த் தா" என்று இரு குடும்பத்தினரும் பேசி, மனமுவந்து, பொருத்தமாகப் பார்த்துத் திருமணம் முடித்துக்கொள்வதில் இஸ்லாத்தில் எவ்விதத் தடையுமில்லை; இத்திருமணம் கூடும்.

ஆனால், இது "ஷிகார்" (Shighar) என்ற இஸ்லாம் தடை செய்த திருமண முறையாக மாறிவிடக் கூடாது. ஷிகார் என்பது, ஒரு பொறுப்பாளர் (வலீ) தனக்குத் திருமணம் முடிப்பதற்காக, தனது பொறுப்பில் உள்ள ஒரு பெண்ணை (மகள் அல்லது சகோதரியை) விலையாகவோ, கட்டாய நிபந்தனையாகவோ வைத்து மாற்றுத் திருமணம் முடிப்பதாகும். அதாவது, "என் மகளை உனக்குத் தருகிறேன், அதற்குப் பகரமாக உன் மகளை எனக்குத் தர வேண்டும்" என்று நிபந்தனை விதித்து, பெண்களின் விருப்பத்திற்கோ, பொருத்தத்திற்கோ மதிப்பளிக்காமல் சுயநலத்திற்காகச் செய்யப்படும் பேரத் திருமணத்தை ரசூல் (ஸல்) அவர்கள் வன்மையாகத் தடுத்துள்ளார்கள்.

மேலும், சீதனம் கொடுக்க முடியாத காரணத்தினால், கட்டாயப்படுத்தி தனது சகோதரியை ஒருவருக்குக் கொடுத்து, அதே வீட்டில் தனது சகோதரனுக்காக ஒரு பெண்ணை எடுப்பதும் ஒருவகை சீதனப் பரிமாற்றமேயாகும். இதுவும் மார்க்க அடிப்படையில் வன்மையாகக் கண்டிக்கத்தக்கது. இத்தகைய நிர்ப்பந்தத் திருமணங்கள் நாளை இரு குடும்பங்களிலும் விவாகரத்து போன்ற பல மோசமான விளைவுகளையே ஏற்படுத்தும். எனினும், எவ்வித நிர்ப்பந்தமும் இன்றி, மஹர் கொடுத்து, இரண்டு பெண்களும், குடும்பங்களும் முழுமையாகப் பொருந்தி மனமுவந்து நடைபெறும் "பெண் கொடுத்துப் பெண் எடுக்கும்" திருமணங்கள் மார்க்கத்தில் ஆகுமானவையே.