இஸ்லாமிய மார்க்க விளக்கங்களில் பகுத்தறிவைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்று நான் எங்கும் கூறவில்லை. உண்மையில், ஒரு குர்ஆன் வசனத்தையோ அல்லது ஹதீஸையோ விளங்குவதற்கு மிகப்பெரிய அடித்தளமே பகுத்தறிவு (அக்ல்) தான். இஸ்லாத்திற்கும் ஏனைய மதங்களுக்கும் உள்ள முக்கிய வேறுபாடே, இஸ்லாம் பகுத்தறிவின் அடிப்படையில் சிந்தித்து, ஆராய்ந்து உண்மையை விளங்குமாறு தூண்டுகிறது.
ஆனால் நாம் எதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால், வஹீ (இறைச்செய்தி) என்று வருகின்ற இடத்தில் நமது பகுத்தறிவு ஒருபோதும் வஹீக்கு முரணாகச் சிந்திக்கக் கூடாது. நமது பகுத்தறிவால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவோ அல்லது அடையவோ முடியாத சில விஷயங்கள் மார்க்கத்தில் உள்ளன. உதாரணமாக:
- இறைவன் எப்படி இருக்கிறான், அவனது தன்மை என்ன என்பதை நமது பகுத்தறிவால் முழுமையாக வளைத்துப் பிடிக்க முடியாது.
- கழா கத்ர் (விதி) சம்பந்தமான விஷயங்கள் மனித சிந்தனைக்கு முழுமையாக எட்டாதவை.
இவைகளை பகுத்தறிவுக்கு முரணானவை என்று நிராகரிக்கக் கூடாது; மாறாக, பகுத்தறிவின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டவை என்று வஹீயின் அடிப்படையில் விசுவாசம் கொள்ள வேண்டும். அதுபோலத்தான் சூனியமும். சூனியம் என்ற ஒன்று இருப்பதை குர்ஆனும் சுன்னாவும் தெளிவாக உணர்த்துகின்றன. இதை நிராகரிப்பதற்காக வஹீக்கு முரணாகப் பகுத்தறிவைப் பயன்படுத்துவது என்பது, இஸ்லாத்தின் எதிரிகள் வஹீயை நிராகரிக்கப் பயன்படுத்திய வழிமுறையாகும். நமது பகுத்தறிவை இறைவனின் வஹீயைக் கொண்டு வரையறைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இஸ்லாமிய நிலைப்பாடாகும்.