வீட்டிற்குத் தெரியாமல் ஓடிச் சென்று திருமணம் முடிப்பது என்பது மிகவும் பாரதூரமான ஆபத்தான ஒரு விஷயமாகும் [7]. பெண்களை பொறுத்தவரையில் அவர்கள் திருமணம் முடிக்கும் வரைக்கும் பெற்றோருடைய பராமரிப்பில் வீடுகளிலே இருப்பது அவர்களுக்கு கடமையாகும்; வீட்டை விட்டு வெளியே செல்வதாக இருந்தால் பெற்றோருடைய (குறிப்பாக வலீயுடைய) அனுமதியோடு தான் வெளியே செல்ல வேண்டும் [7]. ஆனால் இன்றைக்கு சமுதாயத்தில் காதல் என்ற மோகத்தால் வீட்டை விட்டு ஓடக்கூடிய நிலையை பார்க்கிறோம்; இது பெரும் பாவமாகும் [7, 8]. இவ்வாறு வீட்டை விட்டு வெளியேறக்கூடிய பெண்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் மாறு செய்கிறார்கள்; குடும்பத்தினர், பெற்றோர், உடன்பிறப்புகள் மற்றும் உறவினர்களுடைய மனதை நோகடித்து சமுதாயத்திற்கும் மிகப்பெரிய இழுக்கை தேடி தருகிறார்கள் [8].
ஒரு பெண் அந்நிய ஆணோடு தனித்திருப்பதையே இஸ்லாம் மிக வன்மையாக கண்டிக்கிறது [8]. ஒரு பெண் ஒரு அந்நிய ஆணோடு தன்னுடைய வீட்டில் இருந்து செல்கிறாள் என்றால் அது மிகப்பெரிய பாரதூரமான குற்றமாகும் [9]. அவ்வாறு சென்று வலீயுடைய (தந்தை, பாட்டன், சகோதரர்கள் போன்ற பொறுப்பாளர்கள்) அனுமதி இல்லாமல் அவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்வார்களாக இருந்தால், அந்த திருமணம் நிறைவேறாது, செல்லுபடியாகாது என்பதுதான் பெரும்பாலான உலமாக்களுடைய ஃபத்வாவாகும் [9].
நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னார்கள், "ஒரு பெண் தன்னுடைய வலீயுடைய அனுமதி இல்லாமல் திருமணம் செய்வாளாக இருந்தால் அந்த திருமணம் பாத்திலானது, பாத்திலானது, பாத்திலானது" என்று மூன்று தடவை சொல்லியுள்ளார்கள் [10]. எனவே இந்த திருமணத்தின் மூலம் அவர்கள் ஒன்று சேர்ந்தால் மிகப்பெரிய பாவத்தை (ஜினாவை) செய்கிறார்கள் [10]. அதே நேரத்திலே ஒரு பெண்ணுக்கு விருப்பமில்லாத ஒருவரை திருமணம் செய்ய நிர்ப்பந்திப்பதும் இஸ்லாத்தில் தடுக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்; பெற்றோர் அதை கவனத்தில் கொண்டு, அந்த பிள்ளைக்கு பொருத்தமான மார்க்கமும் ஒழுக்கமும் உள்ள மணமக்களை முடித்து கொடுக்க முயற்சி செய்ய வேண்டும் [10, 11]. ஓடிச் செல்லக்கூடியவர்கள் திருமணம் முடிக்காமல் திரும்பி வந்தால், பெற்றோர் அவர்களை திருமணம் முடித்து வைப்பதற்கு மார்க்கத்தில் தடை இல்லை என்பதையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் [11].