அல்குர்ஆனைக் கண்ணியப்படுத்துவது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் கட்டாயக் கடமையாகும். "கண்ணியம்" (Respect) என்ற சொல்லைப் பொறுத்தவரை, மார்க்கத்தில் அதற்குரிய அளவுகோல் "உர்ஃப்" (சமூக வழமை) என்பதன் அடிப்படையிலேயே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அதாவது, ஒரு சமூகத்தின் பார்வையில் எது கண்ணியக் குறைவாகக் கருதப்படுகிறதோ, அது மார்க்க ரீதியாகவும் கண்ணியக் குறைவானதாகவே பார்க்கப்படும்.
உதாரணமாக, நாம் உணவு அருந்தும் தட்டைத் தரையில் வைத்துவிட்டு, அதற்குப் பக்கத்தில் காலை நீட்டி நின்றாலோ அல்லது காலை நீட்டி அமர்ந்தாலோ, அது சமூக வழமையின்படி சாப்பாட்டுக்குச் செய்யும் அவமரியாதையாகும். இதற்கு நேரடியாகக் குர்ஆனிலோ ஹதீஸிலோ ஆதாரம் கேட்கக் கூடாது; உணவுப் பொருட்களைக் கண்ணியப்படுத்த வேண்டும் என்ற பொதுவான மார்க்கச் சட்டத்திற்குள் இது தானாகவே அடங்கிவிடும்.
அதேபோன்றுதான் அல்குர்ஆனும். குர்ஆன் கீழேயிருக்க ஒருவர் மேலேயுள்ள நாற்காலியில் அமர்வதோ, குர்ஆன் வைக்கப்பட்டுள்ள திசையை நோக்கிக் காலை நீட்டி அமர்வதோ நமது சமூக வழமையின்படி மிகவும் கண்ணியக் குறைவான ஒரு செயலாகும். ஒரு தந்தை தனது குழந்தையின் முகத்திற்கு நேராக ஒருபோதும் காலை நீட்டி அமர மாட்டார்; அது முரணான ஒரு செயல் என்பதை அவர் உணர்ந்திருக்கிறார். எனவே, அல்குர்ஆனுக்கு முன்பாகக் காலை நீட்டுவது, அதைத் தரையில் வைத்துவிட்டு மேலே அமர்வது போன்ற செயல்கள், கண்ணியக் குறைவு என்ற வட்டத்திற்குள் அடங்குவதால், ஒரு முஸ்லிம் இத்தகைய செயல்களை முற்றுமுழுதாகத் தவிர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.