செஸ் (சதுரங்கம்) விளையாட்டைப் பொறுத்தவரை இஸ்லாமிய அறிஞர்களிடையே விளையாட்டுக்கள் குறித்த இரண்டு அடிப்படைகள் உள்ளன. இமாம் மாலிக் (ரஹ்) போன்றவர்களின் நிலைப்பாடு "இஸ்லாம் அனுமதித்ததை தவிர அனைத்து விளையாட்டுக்களும் ஹராம்" என்பதாகும். மற்ற அறிஞர்களின் நிலைப்பாடு "இஸ்லாம் தடுத்ததை தவிர மற்றவை ஹலால்" என்பதாகும். "லஹ்வ்" (வீண் விளையாட்டு) என்ற வார்த்தை குர்ஆனிலும் சுன்னாவிலும் வருகிறது. உடலுக்குப் பிரயோசனமற்ற, நேரத்தை வீணடிக்கக் கூடிய எந்த விளையாட்டிலும் ஒரு முஸ்லிம் ஈடுபடக்கூடாது என்பதே இதன் அடிப்படையாகும்.
உடலுக்கு வலுவூட்டும் கிரிக்கெட், கால்பந்து, வாலிபால் போன்ற விளையாட்டுக்களோ அல்லது மறுமைக்கு (யுத்தப் பயிற்சி போன்று) பயன்தரும் விளையாட்டுக்களோ வீண் விளையாட்டில் (லஹ்வ்) சேராது. இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால், செஸ் என்பது மார்க்க ரீதியாகக் கூடாது என்பதில் சந்தேகமில்லை. இது முதலாவது விஷயம்.
இரண்டாவதாக, தாயக்கட்டை (லூடோ) விளையாடுபவர் தனது கையைப் பன்றியின் இறைச்சியிலும் இரத்தத்திலும் தோய்த்துக் கொண்டதற்குச் சமம் என நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கடுமையாகக் கண்டித்துள்ளார்கள். தாயக்கட்டையை விடப் படுமோசமான நோக்கங்களைக் கொண்டதுதான் செஸ் ஆகும். செஸ் என்பது ஒரு கருப்பு ராணுவத்திற்கும் வெள்ளை ராணுவத்திற்கும் இடையிலான ஒரு இனவெறியைக் குறிக்கும் விளையாட்டாகும். அரசனின் மரணத்துடன் எல்லாமே நாசமாகிவிடும் என்ற திட்டத்தை வைத்து விளையாடப்படும் விளையாட்டு இது.
ஆரம்ப கால அறிஞர்கள் "சத்ரஞ்ச்" (செஸ்) குறித்துத் தனி நூல்களையே எழுதியுள்ளனர். தாயக்கட்டையும் செஸ்ஸும் ஒரே தரத்தில் உள்ளவை எனத் தீர்ப்பளித்துள்ளனர். மார்க்கம் இரண்டு ஒரே விதமானவைகளுக்கு இடையில் வேறுபாடு காட்டாது.
மூன்றாவதாக, இது தொழுகை மற்றும் கடமைகளை விட்டும் நேரத்தை வீணடிப்பதோடு நேரடியாகத் தொடர்புடையதாகும். ஒரு விளையாட்டின் இயல்பே நேரத்தையும் பொறுப்புகளையும் பாழாக்குவதாக இருந்தால் அது ஹராம் ஆகும். செஸ் என்பது ஒரு வார காலம் கூட விளையாடப்படும், பார்வையாளர்களையும் தன் பக்கம் ஈர்த்து நேரத்தை வீணடிக்கச் செய்யும் ஒரு விளையாட்டாகும். எனவே, இது மார்க்கத்தில் முற்றிலும் தடைசெய்யப்பட்ட ஹராமான ஒரு விளையாட்டாகும்.