குழந்தைகளை தத்தெடுப்பது இஸ்லாத்தில் தடை செய்யப்பட்ட ஒரு பெரும் பாவமாகும் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் [1]. தத்தெடுப்பது என்றால் வேறொருவருக்கு பிறந்த குழந்தையை தன்னுடைய குழந்தை என்று அடையாளப்படுத்துவதாகும் [1]. அதிலே பிரதானமாக பெயர் வைக்கும் போது தன்னுடைய பெயரோடு சேர்த்து அந்த குழந்தைக்கு பெயர் வைப்பது, அறிமுகப்படுத்தும் போது அந்த குழந்தை என்னுடைய குழந்தை என்று அறிமுகப்படுத்துவது தத்தெடுப்பதாகும்; இதை இஸ்லாம் மிக கடுமையாக தடை செய்திருக்கிறது [1].
அல்லாஹுத்தஆலா சூரத்துல் அஹ்ஸாப் ஐந்தாவது வசனத்தில், "ஒவ்வொரு குழந்தைகளையும் அவர்களுடைய தந்தைகளின் பெயர்களை வைத்து நீங்கள் அழையுங்கள்" என்று கூறிவிட்டு, "அல்லாஹ்விடத்தில் அதுதான் நீதியானது; அந்த குழந்தைகளின் தந்தைகள் யார் என்பது உங்களுக்கு தெரியாமல் போனால் அவர்கள் உங்களுடைய மார்க்க சகோதரர்கள்" என்று சொல்லிக் காட்டுகிறான் [2]. புகாரி உள்ளிட்ட பல ஹதீஸ் கிரந்தங்களில் நபி (ஸல்) அவர்கள் சொல்கிறார்கள்: "யார் ஒருவர் தன்னுடைய தந்தை அல்லாத வேறொருவரை தன்னுடைய தந்தை என்று அடையாளப்படுத்துகிறாரோ அவர் மீது அல்லாஹ்வுடைய மற்றும் மலக்குகள், மனிதர்களுடைய சாபம் உண்டாகும்" [2, 3]. "அறிந்து கொண்டே தன்னுடைய தந்தை அல்லாத வேறொருவரை தன்னுடைய தந்தை என்று வாதிட்டால் அவர் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியே போய்விடுகிறார்" என்றும் கூறியுள்ளார்கள் [3].
அதே நேரத்தில் குழந்தைகளை எடுத்து வளர்ப்பது, அவர்களை பராமரிப்பது மார்க்கத்தில் ஆர்வமூட்டப்பட்டிருக்கிறது [3, 4]. தாயும் தந்தையும் இல்லாமல் கைவிடப்பட்ட குழந்தையோ, தந்தை இல்லாத அனாதை குழந்தையோ எடுத்து வளர்ப்பது இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதாகும் [4]. ஆனால் அப்படி வளர்க்கும் போது அவர்களை அந்நிய குழந்தைகளாகவே (அஜ்னபிகளாகவே) வளர்க்க வேண்டும்; அவர்கள் வீட்டில் உள்ள மற்ற பிள்ளைகளுக்கும் மனைவிக்கும் அஜ்னபிகளாகவே கருதப்படுவார்கள் [4]. அந்த ஷரியாவின் எல்லைகளை பேணிய நிலையில் அந்த குழந்தைகளை வீட்டில் வைத்து வளர்ப்பதிலே தடை எதுவும் கிடையாது [5].
அதேபோல அந்த பிள்ளைகளுக்கு நம்முடைய சொத்திலிருந்து வாரிசுரிமை பங்கு கிடையாது [5]. நாம் மௌத்தானால் அந்த பிள்ளைகளுக்கு நம்முடைய சொத்தில் இருந்து பங்கு கிடைக்காது; நாம் வஸிய்யத் செய்வதாக இருந்தால் மூன்றில் ஒன்றுக்கும் குறைந்த ஒரு பகுதியை வஸிய்யத் செய்யலாம் [5]. சில உலமாக்கள் சொல்லுவார்கள், இந்த சின்ன குழந்தைகளை எடுத்து வளர்க்க விரும்புகிறவர்கள் அந்த குழந்தைகளுக்கு சின்ன வயதில் மனைவியை வைத்து பாலூட்ட வைத்துவிட்டால், பால்குடி சகோதரத்துவமும் பால்குடி பிள்ளை என்கிற நிலையும் வந்து அந்த அஜ்னபி மஹரம் என்கிற சிக்கலுக்கு ஒரு தீர்வாக அமையும் என்று குறிப்பிடுவார்கள் [5, 6]. சுருக்கமாக, வேறொருவருடைய பிள்ளையை நம்முடைய பிள்ளை என்று அடையாளப்படுத்துகிற தத்தெடுப்பது இஸ்லாத்தில் மிக வன்மையாக கண்டிக்கப்பட்ட பெரும் பாவமாகும் [6].