பொதுவாகத் தொழுகையில் ஈடுபடும்போது சிந்தனைகள் ஒருநிலைப்படுத்தப்பட்டு, இறையச்சத்தோடும் பயபக்தியோடும் தொழ வேண்டும் என்று இஸ்லாம் வலியுறுத்துகிறது [1]. ஆனால், இவ்வாறு வலியுறுத்திய நபி (ஸல்) அவர்களோ அல்லது சஹாபாக்களோ எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் கண்களை மூடிக்கொண்டு தொழுதார்கள் என்பதற்கான எந்த ஆதாரமும் கிடையாது [1, 2]. உஸ்மான் இப்னு அபில் ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் தொழுகையில் சிந்தனை சிதறுவதாக முறையிட்டபோது, இடது பக்கத்தில் துப்பி ஷைத்தானை விட்டும் பாதுகாப்புத் தேட நபி (ஸல்) வழிகாட்டினார்களே தவிர, கண்களை மூடி மனதை ஒருநிலைப்படுத்தக் கூறவில்லை [2].
மேலும், அத்தஹிய்யாத்தில் இருக்கும்போது விரலையும், ஸஜ்தா செய்யும் இடத்தையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் திறந்த கண்களுடன் பார்த்திருக்கிறார்கள் என்பதை ஹதீஸ்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன [2, 3]. எனவே, எல்லா இமாம்களுமே தொழுகையில் கண்களை மூடிக்கொண்டு தொழுவது என்பது மக்ரூஹான (வெறுக்கத்தக்க) ஒரு விஷயம் என அடையாளப்படுத்துகிறார்கள் [3]. தொழுகைக்கு முன்னால் விரிக்கப்பட்ட பாய் கவனத்தைத் திருப்புகிறது என்றால் தற்செயலாகக் கண்களை மூடித் திறப்பதில் குற்றமில்லை; ஆனால், கண்களை மூடித் தொழுவதுதான் பக்திக்கும் இறையச்சத்திற்கும் நெருக்கமானது என்று நினைத்து அவ்வாறு தொழுவது கண்டிப்பாகத் தவிர்க்கப்பட வேண்டும் [3].