உழ்ஹிய்யா கொடுக்கும் போது, அதனுடைய நன்மை கொடுப்பவருக்கும் அவருடைய குடும்பத்திற்கும் சேரும் என்பது உலமாக்களினுடைய ஏகோபித்த முடிவாக இருக்கிறது [1]. அதேநேரத்தில் அவருடைய குடும்பத்தினர் மாத்திரம் அந்த உழ்ஹிய்யாவைச் சாப்பிடலாமா என்று கேட்டால், அதிலே உலமாக்கள் மத்தியில் கருத்து வேறுபாடு காணப்படுகிறது [1]. குறிப்பாக ஷாஃபி மற்றும் ஹம்பலி மத்ஹபைச் சேர்ந்த உலமாக்கள், அந்த உழ்ஹிய்யாவிலிருந்து ஒரு பகுதியை சதகா செய்வது அவசியம் (வாஜிப்) என்று கூறுகிறார்கள்; இந்தக் கருத்தே வலுவான கருத்தாகவும் காணப்படுகிறது [1].
அல்லாஹுத்தஆலா அல்குர்ஆனிலே ஹஜ்ஜிலே அறுக்கப்படும் ஹத்யு பிராணிகளைப் பற்றிச் சொல்லும்போது, "அதிலிருந்து நீங்களும் சாப்பிடுங்கள், கேட்டு வராத ஏழைகளுக்கும் கொடுங்கள், கேட்டு வரக்கூடிய ஏழைகளுக்கும் கொடுங்கள்" என்று கட்டளையிடுகிறான் [2]. இதிலிருந்து அந்த இறைச்சியிலிருந்து ஏழைகளுக்கும் கொடுக்க வேண்டும் என்பது புரிகிறது [2]. அதேபோல நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "சாப்பிடுங்கள், சேமியுங்கள், தர்மம் செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்கள் [3]. எனவே நாம் அறுக்கக்கூடிய உழ்ஹிய்யாவில் ஒரு பகுதியை ஏழைகளுக்குத் தர்மமாகக் கொடுப்பது அவசியமாகும் [3]. முழுவதையும் கொடுக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் கிடையாது; நாம் சாப்பிடலாம், நமக்குத் தேவையான அளவு சேமிக்கலாம், அதேநேரத்தில் ஒரு பகுதியை ஏழைகளுக்கும் கொடுத்துவிட வேண்டும் [3].