கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருட்களைப் பொறுத்தவரையில் ஹதீஸ்களின் அடிப்படையில் அவற்றை உலமாக்கள் மூன்று நிலைகளாகத் தெளிவுபடுத்துகிறார்கள் [4]. முதலாவதாக, பேனா, ரொட்டி, பழம், பிரம்பு, சாட்டை, கயிறு போன்ற மக்கள் மத்தியில் பெரிய அளவில் பெறுமதியற்ற, தொலைத்தவர்கள் தேடி வராத சாதாரணப் பொருட்கள் [4]. இவ்வாறான பொருட்களை ஒருவர் கண்டெடுத்தால் அவர் அதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என நபி (ஸல்) அவர்கள் சலுகை வழங்கியுள்ளார்கள் [4, 5]. இரண்டாவதாக, ஒட்டகம், மாடு, குதிரை போன்ற வேட்டை மிருகங்களிலிருந்து தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ளும் வலிமையுள்ள மிருகங்கள் மற்றும் பறவைகள் [5, 6]. இவற்றின் உரிமையாளர் கிடைக்கும் வரை இவை வாழ்வதற்குரிய வழி இருப்பதால் இவற்றை யாரும் எடுக்கக் கூடாது என்றும், அவ்வாறு எடுப்பவர் தவறு செய்யக்கூடியவர் என்றும் நபி (ஸல்) மற்றும் உமர் (ரலி) ஆகியோர் எச்சரித்துள்ளனர் [5, 6].
மூன்றாவதாக, பணம், நகை, வாகனம் போன்ற அற்பமானவையும் அல்லாத, தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ள முடியாத பெருமதியான பொருட்கள் [6, 7]. இவ்வாறான பொருட்களை ஒருவர் எடுத்தால், அதனை ஓராண்டு காலம் அமானிதமாகப் பாதுகாத்து, சமூக ஊடகங்கள் அல்லது அறிவித்தல் பலகைகள் மூலமாக மக்களுக்கு விளம்பரப்படுத்த வேண்டும் [7]. ஒரு வருடத்திற்குள் உரிமையாளர் வந்தால் அதைக் கொடுத்துவிட வேண்டும்; ஓராண்டு வரை யாரும் வரவில்லை என்றால், அதன் மதிப்பைக் குறித்து வைத்துவிட்டு அப்பொருளை அவர் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் [7, 8]. ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு எப்போது உரிமையாளர் வந்து அடையாளங்களைச் சரியாகச் சொன்னாலும் அந்தப் பொருளையோ அல்லது அதற்கான பெறுமதியையோ திருப்பி ஒப்படைக்க வேண்டும் [8, 9]. பழங்கள் போன்ற கெட்டுப்போகும் பொருட்களாக இருந்தால், அதன் எடையையும் மதிப்பையும் குறித்து வைத்துவிட்டுப் பயன்படுத்தலாம்; உரிமையாளர் வரும்போது அந்தத் தொகையைக் கொடுத்துவிட வேண்டும் [7].