வெள்ளிக்கிழமை தினத்தில் துஆ அங்கீகரிக்கப்படக்கூடிய (கபூல் ஆகக்கூடிய) ஒரு சிறப்பு நேரம் இருக்கிறது என்பதை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். "வெள்ளிக்கிழமையிலே ஒரு நேரம் இருக்கிறது; அந்த நேரத்தில் ஒரு அடியான் தொழுது அல்லாஹ்விடம் நல்லதைக் கேட்டால் அதை அல்லாஹ் அவனுக்குக் கொடுக்கிறான்" என்ற ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் நூல்களில் இடம்பெற்றுள்ளது.
அந்தக் குறிப்பிட்ட நேரம் எது என்பதை அடையாளப்படுத்துவதில் அறிஞர்களிடையே பிரதானமாக இரண்டு கருத்துக்கள் காணப்படுகின்றன. முதலாவது கருத்து: இமாம் ஜும்ஆ பேருரைக்காக மிம்பரில் ஏறி உட்கார்ந்ததிலிருந்து தொழுகையை முடித்து ஸலாம் கொடுக்கும் வரை உள்ள நேரமாகும். இது ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் (853-வது இலக்கம்) இடம்பெறும் அபூ புர்தா இப்னு அபீ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஹதீஸின் அடிப்படையில் பெறப்பட்ட வலுவான கருத்தாகும். இமாம் மிம்பரில் துஆ கேட்கும்போது நாமும் அதனை ஆமீன் சொல்லி செவிமடுப்பதும், தொழுகையில் ஸஜ்தாவிலோ அத்தஹிய்யாத்திலோ நாமாக துஆ கேட்பதும் இதில் அடங்கும்.
இரண்டாவது கருத்து: வெள்ளிக்கிழமை அஸர் தொழுகைக்குப் பின்னால் உள்ள இறுதி நேரமாகும் (அஸருக்கும் மஃரிபுக்கும் இடைப்பட்ட நேரம்). முஸனத் அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத், நஸாயீ போன்ற நூல்களில் வரும் ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ்களில், "அஸருக்குப் பிறகு உள்ள இறுதி நேரத்தில் அதனைத் தேடிக் கொள்ளுங்கள்" என்று ரசூல் (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். இமாம் இப்னுல் கையிம் (ரஹ்) போன்ற அறிஞர்கள் இந்த இரண்டாவது கருத்தையே மிக வலுவானது என்று குறிப்பிடுகின்றனர். முற்கால சலபுஸ் ஸாலிஹீன்கள் அஸர் தொழுதுவிட்டு மஃரிப் வரை மஸ்ஜிதிலேயே அமர்ந்து துஆ கேட்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர்.
எனவே, இந்த இரண்டு நேரங்களையும் (இமாம் மிம்பரில் ஏறியதிலிருந்து தொழுகை முடியும் வரையிலான நேரம் மற்றும் அஸருக்குப் பிறகான நேரம்) ஒரு முஸ்லிம் நழுவவிடாமல் பயன்படுத்தி, அல்லாஹ்விடம் அதிகம் துஆ கேட்டு நன்மைகளைப் பெற்றுக் கொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும்.